နားေညာင္းေတာ္မူေသာ ဘုရား (၂)

ဧည့္သည္ေတြကို ျမန္ျမန္ေလး အျပီးစား ခိုင္းလိုက္တယ္၊(ေျပာခ်င္တာ မေရာက္မွာစိုးလို႕) အားလံုးလည္း အာရွအစာဆိုေတာ့ စားၾကတာ တဝတျပဲဘဲ၊ ဧည့္သည္ တခ်ိဳ႕ျပန္ ေပမဲ့ မ်ားေသာအားျဖင့္ ရွိေနေသးတယ္၊ က်မက တနာရီေလာက္ ကားေမာင္းျပန္ရမွာေလ၊ ေမာလည္းေမာေနျပီ ျပန္ေတာ့မယ္ဆိုေတာ့၊ အင္း စိုက္ထားတဲ့ ေငြေတြတြက္ေပးအံုး၊ ခ်က္တခါတည္းယူသြားအံုးတဲ့။ (အၾကားခ်င္ဆံုးေပါ့) က်မကကိုယ္စိုက္ထားတဲ့ ေငြေတြတြက္ေပးလိုက္တယ္၊ က်မရဲ႕လုပ္အားခက ထည့္မေရးေပးလိုက္ဘူး၊ က်မအခ်ိန္ေတြ တြက္ျပီးေပးပါေစေပါ့၊ ခ်က္တေစာင္ရျပီးျပန္လာတယ္၊ က်မၾကည့္မေနေတာ့ဘူးေလ၊ အိမ္ေရာက္ေရာ ဖြင့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့၊ အာ.... စိုက္ထုတ္ထားတဲ့ ေငြေတြအတြက္ဘ ဲေရးေပးလိုက္တယ္၊(ေရးတာက ေနာက္တေယာက္ပါ)၊ အင္းသူတို႕ အခ်င္းခ်င္းနားလည္မႈ႕ လြဲယံုမက၊ လုပ္ေပးတဲ့သူအတြက္ လုပ္အားခမရ။ ဒုကၡ က်မဘယ္လိုေျပာရမလဲ၊ အားနာတယ္၊ ေတာင္းရမလား၊ အီးေမးလ္နဲ႕ဘဲ ေျပာလိုက္ရမလား ဘယ္လိုစေျပာမလဲ ျပာယာခတ္ျပီ၊ အရမ္းေမာထားေတာ့၊ ရ ရမွာေပါ့ ကိုယ့္လုပ္အားခ။

က်မ မစဥ္းစားတတ္ေတာ့ဘူး၊ ေျပာရမွာလည္း အရမ္းအားနာတယ္၊ ဘုရားဆီဆုေတာင္းယံုမွ် တပါး၊ သူတို႕သတိယပါေစေပါ့၊ မနက္ဖန္ က်မကို တေယာက္ေယာက္ ဖုန္းေခၚလာပါေစ ဆုေတာင္းတယ္။ စိတ္ထဲေတာ့ ရုိးရုိး ရြရြ ဘဲ ေနထိုင္လို႕ မေကာင္းဘူး။ မနက္အလုပ္လည္း စိတ္မဝင္စားနိုင္ဘူး၊ ဆုထပ္ခါထပ္ခါေတာင္းေနမိတယ္။ ကိုးနာရီေလာက္လည္းေရာက္ေရာ၊ က်မဖုန္း ဒီဒီ ဒီ တဲ့(vibrate) လုပ္ထားတာ၊ ေခၚလာသူကို မၾကည့္မိဘူး၊ မအားလို႕၊ နားၾကပ္ထဲကဘဲ နိပ္လိုက္တယ္။ ဟဲလို.... ဟာေမွ်ာ္ေနသူပါလား၊ ေက်းဇူးဘဲ ဘုရားလို႕ အၾကိမ္ၾကိမ္ ဆိုမိတယ္။

က်မ ဒီမနက္ တေရးနုိးေတာ့စဥ္းစားတယ္၊ တခုခု မွားယြင္းေနလားလို႕တဲ့၊ မင္းေပးတဲ့စရင္းမွာ မင္းလုပ္အားခ ထည့္မထားတာ ခုမွ ေသခ်ာၾကည့္မိလို႕တဲ့၊ ဒီေန႕ သို႕မဟုတ္ မနက္ဖန္လာခဲ့မယ္၊ လာေပးမယ္တဲ့။ က်မ ယံုၾကည္ေသာဘုရားက အေသးအဖြဲက အစ က်မတို႕ ဆုေတာင္းသံကို နားေညာင္းေတာ္မူတယ္ေလ။ ဘုရားေက်းဇူးေတာ္ကို အၾကိမ္ၾကိမ္ ခ်ီးမြမ္းမိတယ္။ ဘုရားက က်မတို႕အတြက္ အစဥ္အျမဲ ရွိေနပါတယ္၊ က်မတို႕လိုအပ္တဲ့ အရာကို ေတာင္းခံ၊ ခိုကိုးဖို႕သာ လိုပါတယ္။ ဘုရားမတတ္ နိုင္တဲ့အရာ ဘယ္အရာမွ မရွိပါဘူး။ အစဥ္သတိယ ေအာင္းေမ့လွ်က္ ဘုရားထံ ခိုကိုးဖို႕သာ လိုအပ္ပါတယ္။ "ေတာင္းေလာ့ေတာင္းလွ်င္ရလိမ့္မည္၊ ( ရွင္မႆဲ ရ း ရ )"

နာမေတာ္ျမတ္၌ ....... လားရႈိးသူ

နားေညာင္းေတာ္မူေသာဘုရား။

ေတာင္းေလာ့၊ ေတာင္းလွ်င္ရလိမ့္မည္ ဆိုသည့္အတိုင္း ဂတိစကားတည္ေသာ ဘုရား အေၾကာင္းကို အနည္းငယ္ သက္ေသခံခ်င္ပါတယ္။

က်မဒီအေၾကာင္းကို ေျပာျပမယ္ဆိုရင္ က်မအက်င့္၊ ဝါသနာနဲ႕၊ အလုပ္အကိုင္ အေၾကာင္းကို အနည္းငယ္ အရင္ေျပာျပရပါလိမ့္မယ္။ က်မဟာ သူမ်ားအကူအညီ မေတာင္းခင္ကတည္းက ကူညီခ်င္ေနတဲ့၊ ကူညီပါရေစလူတစ္မ်ိဳးေလ၊ (အကူအညီေတာင္းဖို႕က် အရမ္းအားနာသေလာက္) ဝါသနာက ကိုယ္စားခ်င္တာကို ၾကံဖန္ျပီး ျဖစ္ေအာင္လုပ္စားခ်င္တတ္တာေလ၊ အလုပ္အကိုင္က အစားအေသာက္လုပ္ေရာင္းတာဗ်ာ၊ ကဲဘာေျပာေကာင္းမလဲ၊ လူကခပ္ဝဝ၊ ဒါေပမဲ့ လွမ္းလိုက္ရင္ေတာ့ လႊားကနဲဘဲ၊ ေယာက္်ားေလးေတြေတာင္ ေနာက္ကက်န္ခဲ့တယ္။ဘယ္ေနရာ၊ ဘယ္ေခ်ာင္မွာျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ္က်ဳိးစြန္႕၊ ကူညီတာေရာ။ က်မ အလုပ္မ်ားတာလည္း မေျပာနဲ႕ေတာ့ေလ။ နားခ်ိန္ မနည္းရွာယူရတာ။

လြန္ခဲ့တဲ့ သံုးေလးပတ္ေလာက္ကေပါ့၊ က်မကို မိန္းမၾကီး (မေတြ႕ဘူးေသးခင္) တေယာက္က ဖုန္းေခၚလာတယ္၊ က်မရဲ႕ အစားအေသာက္ေတြ ေသသပ္ျပီး၊ စားခ်င္စဖြယ္ျဖစ္လို႕တဲ့ေလ၊ လာေတြ႕ခ်င္တယ္ေပါ့။ သူ႕အိမ္မွာလာလုပ္ေပးရင္ ရလားေပါ့။ က်မတခါတေလ လိုက္လုပ္ ေပးတတ္ေတာ့ ရတယ္ေပါ့၊ ဒါေပမဲ့ အလုပ္အရမ္း မ်ားတဲ့ေန႕မ်ိဳးဆိုရင္ေတာ့ က်မျငင္းတယ္လို႕ေျပာလိုက္တယ္။ သူကလည္း အင္းတဲ့ လာေတြ႕လို႕ရလား၊ ဆိုေတာ့ ရတယ္၊ ဘယ္အခ်ိန္ အလုပ္ပါးေၾကာင္း၊ ဘယ္ေန႕ဆိုရင္အဆင္ေျပေၾကာင္း ျပန္ေျပာျပီး၊ဖုန္းခ်။ ဒီလိုနဲ႕ တေန႕ေတာ့သူမေရာက္လာတယ္၊ (အသက္က ၅၀ ပတ္ဝန္းက်င္ေပမဲ့ ေတာ္ေတာ္ေလး ၾကည့္ရတာအဆင္ေျပေသးတယ္)၊ အဖြားၾကီးေနာက္ထပ္တေယာက္နဲ႕၊ က်မလုပ္ရမဲ့ အစားအေသာက္ေၾကာင္းေျပာၾက၊ က်မတနာရီကိုဘယ္ေလာက္၊ ဘာညာေျပာၾကေပါ့။ ျပီးေရာ သူတို႕စကားဆက္လာတယ္၊ အာရွသားေတြရဲ႕ အစားအေသာက္ ခ်က္တတ္လားတဲ့၊ ဒါမွမဟုတ္ ခ်က္တတ္တဲ့လူရွိလားတဲ့၊ က်မဒီျမိဳ႕မွာလူသစ္ေလ၊ ဘယ္သိမလဲဒါမ်ိဳး၊ ဒါေပမဲ့ ကိုယ္ကလည္း၊ ပြဲလမ္း သဘင္ေတြမွာ ပါေလရာငပိခ်က္ လုပ္ဖူးေတာ့၊ အင္း....က်မနဲနဲေတာ့ရတယ္ေပါ့၊ ဘာေတြစားခ်င္သလဲ၊ ဘယ္လိုေပါ့ ေျပာေတာ့၊ သူတို႕မသိဘူးတဲ့၊ ျဖစ္နိုင္ရင္အားလံုး ဦးေဆာင္ေပးပါတဲ့၊ ၾကက္သြန္ႏႊာဆိုရင္လည္း ႏႊာမယ္၊ မင္းခိုင္းသမွ်အားလံုး လုပ္ေပးပါ့မယ္၊ ေက်းဇူးျပဳ၍ လာခ်က္ေပးပါတဲ့။

ဒီလိုဆိုေတာ့ က်မက နိုးေျပာရမွာအားနာေနျပီေလ၊ သူတို႕ကလူၾကီး၊ ေနာက္ျပီး ဝတ္တာစားတာကလည္း ေတာ္ရုံလူမဟုတ္မွန္းသိသာေနတယ္။ ကိုယ့္ကိုခခယယ ေျပာေနျပန္၊ ကိုယ့္ အာရွသားေတြရဲ႕ အစာကလည္း ျဖစ္ေန၊ ဦးေနွက္ကို တမိနစ္ေလာက္ အလုပ္ေပးလိုက္ျပီး လက္ခံလိုက္တယ္။ အဲ က်မဦးေနွာက္ အရန္းျမန္တာ ေျပာျပမိလား မသိဘူး၊ က်မက တခုေျပာလိုက္တာနဲ႕၊ အစီအစဥ္ေတြ အားလံုးဆြဲျပီးသြားတတ္တဲ့ ဒံုးပ်ံဝင္စားတဲ့သူမ်ိဳးေလ။ အင္းက်မက ညေနမွအားတယ္၊ ဒါဆိုသံုးညေနေတာ့ ခြဲလုပ္ရမယ္ေပါ့။ ကဲပါ ေျပာခ်င္တာေရာက္ကိုမလာေတာ့ဘူး၊ အင္း က်မေငြတခ်ိဳ႕ကိုယူ၊ အစားအေသာက္ ဘာေတြကိုဘယ္လို၊ ဘာေတြပါမယ္ မင္ႏူး (menu) ပို႕ေပးလိုက္မယ္ ဆိုျပီးလမ္းခြဲ (လမ္းခြဲ ဆိုေပမဲ့ သူတို႕က ျပန္သြားတာပါ ကိုယ္က ဘယ္မွမသြားလိုက္ရပါဘူး)၊ ကဲခ်က္လို႕ ျပဳတ္လို႕ျပီး၊ အားလံုးကလည္း အရမ္းကိုေက်နပ္စြာနဲ႕ စားေသာက္ျပီး.....

ဆက္ရန္ (ကိုဆိုးသြမ္းကိုအားက်လို႕ပါ)......